Hemşirelik Öğrencilerinin Kitap Okuma Alışkanlığına İlişkin Tutumları Bir Sağlık Yüksekokulu Örneği

Mine AKÇAKAYA, Turan DEMİR, Seçil GÜNDOĞAN, Arzu IŞIK, Rukiye ŞENOL, İmran TÜRKSOY, Nigar YEŞİLYAPRAK, Ayla KEÇECİ, Serpil ÇELİK, ÖZLEM A. AKKAŞ
626 1.046

Öz


Amaç. Okuma alışkanlığının, bireylerin yaşamları boyunca elde ettikleri bilgileri, becerileri, anlayışları güçlendirip artıran ve aynı zamanda bu değerlerin bireysel ve toplumsal yaşama uyarlanmasına olanak sağladığı göz önünde bulundurulduğunda, konusu insan olan hemşirelik öğrencilerine ve dolayısıyla hemşirelik mesleğine katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Buradan hareketle bu araştırma bir sağlık yüksekokulu hemşirelik bölümünde öğrenim gören öğrencilerin kitap okuma alışkanlıklarına ilişkin tutumlarını belirlemek amacıyla planlanmıştır. Yöntem: Araştırmada bazı sosyo-demografik bilgilere yönelik anket formu ve Gömleksiz (2004) tarafından geliştirilen “Kitap Okuma Alışkanlığına İlişkin Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzde, frekans, Varyans analizi (ANOVA), Mann-Whitney U testi, Kruskal-Wallis istatistik testleri uygulanmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin %75.3'ü kız, %78.9'unun en çok roman ve hikaye türü kitaplar okuduğu belirlenmiştir. Sonuç: Hemşirelik öğrencilerinin bireysel gelişim amacıyla kitap okudukları, daha çok roman-hikaye türünde kitapları tercih ettikleri, kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre kitap okumaya ilişkin tutumlarının daha olumlu olduğu, babanın eğitim durumunun okuma alışkanlığına ilişkin tutumları etkilediği ancak annenin eğitim durumunun, daha önce yaşanılan yerin ve ekonomik gelirin okuma alışkanlığına ilişkin tutumları etkilemediği, genel olarak sınıf artıkça okuma alışkanlığına ilişkin tutumların olumlu yönde etkilendiği belirlenmiştir.

Tam metin:

PDF