BİTLİS İLİ’NDE ARICILIK FAALİYETLERİ

Ayşe ÇAĞLIYAN
482 181

Öz


Arıcılık, ekonomisi büyük ölçüde tarım ve hayvancılık faaliyetlerine dayalı olan ve kırsal alanlardan kentlere göç eğiliminin fazla olduğu ülkemiz için ayrı bir önem arz eder. Yer şekilleri engebeli ve bitkisel üretime imkân tanımayan, mera arazisi fazla olan köylerde yaşayan vatandaşlara kolay iş ve kazanç sağlamanın yolu arıcılık faaliyetleridir. Arıcılık, fazla sermayeye ihtiyaç duymadan toplumun her bireyi tarafından yapılan ve bir yıl gibi kısa bir süre içinde gelir getirmeye başlayan bir ekonomik faaliyettir. Bu özellikleri ve hayvancılıkta ucuz istihdamı sağlaması nedeniyle arıcılık günümüzün en önemli ekonomik faaliyetleri içinde yer almaktadır. Bitlis ili yer şekilleri açısından oldukça engebeye sahip olduğundan arıcılık için uygun ekolojik özellikleri taşımaktadır. Bitlis’in güneydoğusundaki dağlık ve engebeli sahalar, özellikle geven ve kekik gibi bitkilerin çiçek açma dönemleri hem yerli hem de gezginci arıcılar tarafından yoğun olarak kullanılmaktadır. Merkez, Hizan ve Mutki ilçeleri arıcılık faaliyetlerinin en fazla yapıldığı alanlardır.

Anahtar Kelimeler: Bitlis, Hizan, arıcılık, bal üretimi, gezginci arıcılık.


Anahtar kelimeler


Bitlis, Hizan, arıcılık, bal üretimi, gezginci arıcılık

Tam metin:

PDF

Referanslar


BİTLİS İL TARIM MÜDÜRLÜĞÜ, 2013, Hayvancılık İstatistikleri.

BULUT, İ., ZAMAN, M., 2003, “Erzurum’da Arıcılığın Coğrafi Esasları ve Türkiye Arıcılığındaki

Yeri”, Atatürk üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 3 (31) :141-157, Erzurum. DAVIS, P.H., 1982, Flora of Turkey and East Aegean Islands, Edinburg Univ. Pres. Vol. 7.

DİE, 1991-2005, Arıcılık İstatistikleri.

DOĞAROĞLU, M., 2007, Beekeping Potential of Turkey. 1st Balkan Countries Beekeeping

Congress, 29 March-1 April, İstanbul-Turkey. p.29. DURMUŞ, E., YİĞİT, A., 2014, Türkiye’nin Tarım Yöreleri ve Bölgeleri, Yayın No: 942, Nobel Yayınevi, Ankara.

ERKAN, C., AŞKIN, Y., 2001, “Van İli Bahçesaray İlçesi’nde Arıcılığın Yapısı ve Arıcılık

Faaliyetleri(1)”, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarım Bilimleri Dergisi (J. Agric. Sci.), 11(1):19-28, Van. FAO, 2010-2013 Arıcılık İstatistikleri.

FIRATLI, Ç., GENÇ, F., KARACAOĞLU, M., GENÇER, H. V., 2000, “Türkiye Arıcılığının

Karşılaştırmalı Analizi Sorunlar – Öneriler”, V. Türkiye Ziraat Mühendisliği Teknik Kongresi: 811-826, Ankara. KODAY, S., 2005, Doğu Anadolu Bölgesi’nde Hayvancılık, Atatürk Üniversitesi Yayın No:949, Erzurum.

KUMOVA, U., KORKMAZ, A., 2000, “Türkiye Arı Yetiştiriciliğinde Çukurova Bölgesinin Yeri ve Önemi”, Hayvansal Üretim, 41: 48-54.

KÖSOĞLU, M., YILMAZ, E., DOĞAROĞLU, M., 2006, “Tarihimizde Arıcılık”, Bilgin, Sayı 1, s:39

SANDAL, E.K., KAN, C., 2013, “Bingöl İli’nde Arıcılık Faaliyetleri”, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı 60, s: 1-12, İstanbul.

TUNÇEL, H.,1992, “Türkiye’de (1966-1986 Yılları Arasında) Arıcılığa Genel Bir Bakış”, Türkiye

Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, Sayı: 1, s: 97-126, Ankara. TÜİK, 2005-2013, Arıcılık İstatistikleri.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.


İstanbul Üniversitesi Coğrafya Dergisi , ulusal ve uluslararası yayın indeksi olarak aşağıdaki organizasyonların üyesidir: